Florence Foster Jenkins

21 september 2016

Kun je beroemd worden door heel vals te zingen? Ja! Florence Foster Jenkins is het gelukt. En nu is er een film met Meryl Streep. Florence leefde in de eerste helft van de vorige eeuw. Ze was schatrijk en muziek betekende alles voor haar. Niet gehinderd door enige zelfkritiek gaf ze concerten en maakte ze een plaat. Het hoogtepunt was een concert in haar geliefde Carnegie Hall.

Florence Foster Jenkins

Florence Foster Jenkins

Blij of niet?
Jaren geleden kreeg ik een cd’tje van mijn collega Jan Gommans waarop zij te horen is. Hij schreef me, toen ik hem op deze film attendeerde: ‘Ik draai de CD van haar niet vaak, maar iedere keer als ik haar hoor word ik er errug vrolijk van. Een vreemd gevolg van luisteren naar een zeer vals zingende dame, maar zo werkt het voor mij. Ik ben blij dat ik haar ooit ontdekt heb.’
Mijn lief kwam niet meer bij van het lachen toen ze haar hoorde zingen. Het is natuurlijk ook heerlijk om de ballast te laten vallen van het mooi en zuiver moeten zingen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat bij mij na een tijdje luisteren mijn maag omdraait. Ik kan het niet aan.

Schoonheid en zuiverheid
Vals en zuiver zijn maar relatief. Misschien moeten we het zuiverste zingen overlaten aan grote zangers. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het Hilliard Ensemble. Dit kwartet zingt zo zuiver. Dat geeft mij een beleving van pure schoonheid, betovering, er gebeurt iets ongrijpbaars met me. Natuurlijk moet ik dat ook niet te vaak horen. En niet alle muziek vraagt erom heel zuiver gezongen te worden. Florence is ook puur, op haar manier. En van het Hilliard Ensemble zul je nooit de slappe lach krijgen zoals je van Florence de slappe lach kunt krijgen. En in de film gebeurt dat wel.
Haar naasten proberen serieus te blijven en ze vinden wegen om Florence te prijzen met haar ‘bezieling’ haar ‘ongehoorde prestatie’ of wat je nog meer kunt verzinnen zonder het te hebben over haar beprkingen. Als je de intensiteit ziet waarmee zij zich aan haar roeping wijdt, dan kun je niet anders dan geraakt zijn. Florence geniet intens van het zingen en waarom zou je dan niet zingen? Niemand houdt haar tegen! Op haar is het Zweedse spreekwoord van toepassing: ”Zij die willen zingen, vinden altijd wel een lied.” Zij is een goed voorbeeld voor diegenen die beschroomd zijn om te zingen en bang zijn om te ontsporen, maar die o zo genieten van het zingen zelf!
Overigens schijnt Meryl Streep in de film zelf te zingen. Pas bij de aftiteling hoor je de originele Florence Foster Jenkins.

Meryl Streep

Meryl Streep

De film
En natuurlijk is er meer te beleven in de film. De pianist heeft een boeiende rol en Hugh Grant ontroert in de finale als liefhebbende echtgenoot. In een interview over de film vertelt Grant dat toen hij twintig was, cassettebandjes met Florence Foster Jenkins van hand tot hand gingen. Maar haar geschiedenis kende hij toen niet.
Als je iets hebt met zingen dan is het zeker de moeite waard de film te gaan zien. Ik vraag me af of de film ook overtuigend had kunnen zijn wanneer niet juist Meryl Streep en Hugh Grant de rollen op zich hadden genomen. Zij weten het verhaal geloofwaardigheid te geven, waardoor je geboeid blijft.

Workshop
Zuiver en vals zijn maar relatieve begrippen. De een zingt zuiverder dan de ander. Wil je zelf werken aan zuiver zingen? Kom dan voor de workshop ‘Zingen bij tanpoera’ op 24 september naar Delft. Onder begeleiding van een tanpoera ( een Indiase langhalsluit) leer je aan de hand van zijn boventonen om zuiver(der) te intoneren.

En vertel eens (hieronder), is zuiver zingen voor jou belangrijk?

Geef een reactie

‹ Vorig bericht Volgend bericht › Overzicht